Madencilik

Şalpazarı ilçesinin güneyinde; Ken Tepe, Ciba Dere ve Alacapazarı yayla arasında onlarca Pb-Zn cevherli damar bilinmektedir. Yaklaşık birbirine paralel, kalınlıkları 5-60 cm arasında değişen bu damaların en yoğun olduğu Alacadağ ve Ken Tepe yörelerinde eski tarihlerde madencilik faaliyetleri yapılmıştır. Günümüz koşullarında tek tek ekonomik görünmeyen bu cevher damarlarının tamamının araştırılması için saha MTA adına ruhsatlanmış olup çalışmalar 1999 arazi sezonunda yapılacaktır. Önceki yıllarda yapılan çalışmalara göre bu maden yataklarının özellikleri şöyledir.

1. Ken Maden: Maden yatağı Trabzon ili Şalpazarı ilçesinin Gök-çeköy'üne bağlı Ken Tepe yöresin-dedir.

Geç Kretase yaşlı Dasitik - Ande-zitik volkanik - volkanotortul kayaç-lar içerisinde Kuzey batı doğrultulu birbirine paralel ve dik damarlar içinde gözlenen cevherde %3.6 Pb,
%4.42 Zn ve %0.3 Cu tenörlü 37 376 ton muhtemel rezerv tespit edilmiştir.Alacadağ Maden: Maden yata
ğı Gökçeköy'ün 5 km Güney batısında Ciba dere ile Bozluk dereleri
arasında yer alır. Volkanikler içinde
birbirine paralel 10 tane cevherli damardan oluşan yatakta %14.04 Zn;
%9.63 Pb ve %2.59 Cu tenörlü 120.000 ton muhtemel rezerv tespit
edilmiştir.

Kireç Ocağı: Kireç hammaddesi Geyikli Beldesi Sis dağı yöresi Kireç-
hane mevkiindedir. Geç Kretase yaşlı resital kireçtaşlarından oluşan ham
madde eski yıllarda işletilmiştir. MTA tarafından yeniden etüd edilen saha
da %98 CaCO3 tenörlü 20.000.000 ton kireç tespit edilmiştir.Geyikli Beldesi sınırları içerisinde olan Kiriçhane odun yakacak kullanılarak ocak şeklinde taştan yapılan ve bir kısmı yer içerisinde gömülü halde bulunan fırınlardan kireç elde edilen yerdir ve adımda kireç elde edilmesinden dolayı almıştır. Belde halkından olan Teyfik Paşa (Gülay) isimli kişi 1930-1940 yıllarında bu ilkel ocaklarda kireç elde ettiği bilinmekle birlikte ondan bu
bölgede kireç ocakları kalıntılarının-da olduğu görülmektedir. Bu eski ocaklar eğimli yamaçlarda ve daha çok parça taşların bolca olduğu bölgelerde görülmektedir.

Halen ilçemiz ve köylerinde elektrik ve yolun olmadığı dönemlerde ilkel metodlarla işletmenin dışında günümüzde işletmeye açılan maden rezervi yoktur.

Oysa ki 1950-1960 yıllarda yukarıda özelliklerinden bahsedilen Kentepe, Cıba dere ve Alacapazar'ı yayla arasındaki madenlerin Beşik-düzü Erenler adlı bir şirket tarafından jeneretörle ön ısıtma yapmak suretiyle madenin kütle haline getirilerek yük hayvanları ile Ordu'daki maden fabrikalarına gönderildiği, Ken maden yatağında ise Koç grubuna ait işletmeciler tarafından bir müddet ilkel metodlarla maden çıkarılıp yol olan bölgelere taşındığı yöre halkınca bilinmektedir.

Hızlı göç veren Şalpazarı bölgesinde bundan yarım asır önce ilkel metodlarla işletmeye çalışılan ve bilinen maden ocaklarından maden etütlerininde işletmeye değer oldu-ğuda hesaba katıldığında ilgililerin ilgisine sunulmasını borç adlediyoruz.